Nie chcesz Skody Octavii, a potrzebujesz praktycznego kombi? Kia K4 może okazać się dobrym, ale niekoniecznie idealnym wyborem.
Kia K4, czyli Ceed w nowej, większej odsłonie
Koreańczycy wpompowali dużo pieniędzy i poświęcili mnóstwo czasu, aby Ceed stał się rozpoznawalnym samochodem. Dziś widać tego efekty, bowiem jest to model równie znany, jak Opel Astra czy Skoda Octavia. W związku z tym, zmiana nazewnictwa może być zaskoczeniem, ale wypada odnotować, że ma sens i założenia związane z K4 są odmienne od tych, które towarzyszyły Kii Ceed, a szczególnie jej pierwszej generacji.
Po pierwsze, Kia Ceed – jak sugeruje rozwinięcie jej nazwy (Community of Europe with European Design) – powstała z myślą o europejskim rynku. Natomiast K4 to już model globalny. Po drugie, producent postawił na unifikację nazewnictwa – na wielu innych rynkach stosowane są oznaczenia K3 czy K5, a w przypadku elektryków mamy chociażby modele Kia EV4 (elektryczny odpowiednik właśnie Kii K4) czy Kia EV6.
Pozostaje więc przyzwyczaić się do Kii K4, bowiem ta nazwa pozostanie z nami przez przynajmniej kilka najbliższych lat. Zostawmy więc dalszą dyskusję na temat nazewnictwa na inną okazję i przejdźmy do głównego bohatera tego tekstu. Nowy samochód – podobnie jak Kia Ceed – jest przedstawicielem segmentu C. Z poprzednikiem łączą go również dostępne typy nadwozia – hatchback i kombi. Należy dodać, że Kia K4 na wybranych rynkach oferowana jest jeszcze w odmianie sedan.
| Kia K4 1.0 T-GDI 115 KM (kombi) | Kia K4 1.6 T-GDI 150 KM (kombi) | Kia K4 1.6 T-GDI 180 KM (kombi) | |
|---|---|---|---|
| Silnik: | benzynowy z turbodoładowanie, Euro 6 | benzynowy z turbodoładowanie, Euro 6 | benzynowy z turbodoładowanie, Euro 6 |
| Silnik – pojemność, moc, maksymalny moment obrotowy: | 998 cm3, 115 KM, 200 Nm | 1598 cm3, 150 KM, 250 Nm | 1598 cm3, 180 KM, 265 Nm |
| Zawieszenie przód / tył: | kolumny McPhersona / wielowahaczowe | kolumny McPhersona / wielowahaczowe | kolumny McPhersona / wielowahaczowe |
| Skrzynia biegów: | manualna 6-biegowa (6MT) | zautomatyzowana 7-biegowa (7DCT) | zautomatyzowana 7-biegowa (7DCT) |
| Prędkość maksymalna: | 186 km/h | 207 km/h | 210 km/h |
| Przyspieszenie 0-100 km/h: | 12,3 s | 8,7 s | 8,0 s |
| Elastyczność 80-120 km/h: | 16,4 s (6. bieg) | 6,3 s | 5,6 s |
| Droga hamowania: | 33,6 m (GT-Line) / 35,4 m (L) / 35,5 m (M) | 33,6 m (GT-Line) / 35,4 m (L) / 35,5 m (M) | 33,6 m (GT-Line) / 35,4 m (L) / 35,5 m (M) |
| Pojemność zbiornika paliwa: | 47 l | 47 l | 47 l |
| Minimalny promień skrętu: | 5,36 m | 5,36 m | 5,36 m |
| Bagażnik (VDA): | 604 – 1439 l | 604 – 1439 l | 604 – 1439 l |
| Masa własna: | 1380 kg | 1450 kg | 1465 kg |
| Dopuszczalna masa całkowita: | 1910 kg | 1980 kg | 1980 kg |
| Masa przyczepy bez hamulca / hamowanej: | 500 / 1010 kg | 500 / 1410 kg | 600 / 1410 kg |
Zmieniła się nie tylko nazwa, ale również wymiary. Kia K4 w hatchbacku ma 4440 mm długości (+130 mm w porównaniu do Ceeda), 1850 mm szerokości (+50 mm) i 1435 mm wysokości (-12 mm). Rozstaw osi to natomiast 2720 mm (+70 mm). Wariant kombi, czyli taki jak ten testowy, to 4695 mm długości (+95 mm w porównaniu do Ceeda kombi), 1850 mm szerokości (+50 mm) i 1435 mm wysokości (-12 mm). Rozstaw osi jest taki sam i wynosi 2720 mm (+70 mm).
Mam 180 cm wzrostu i zarówno na miejscu kierowcy, jak i z tyłu za fotelem ustawionym pod siebie, znalazłem ponad zadowalającą ilość przestrzeni. Poczułem się trochę jak we wspomnianym na początku samochodzie Skody, który – względem wielu rywali z tego samego segmentu – oferuje więcej miejsca w środku, zwłaszcza na tylnej kanapie. Bagażnik w nadwoziu kombi ma 604 l pojemności, czyli o 166 l więcej niż w wersji hatchback. Po złożeniu oparcia kanapy przestrzeń wzrasta do 1439 l.
Wypada napisać jeszcze kilka słów o wyglądzie zewnętrznym, ale – co dość oczywiste – będzie to tylko moje subiektywne spojrzenie. Kia K4 wygląda nowocześnie, ma w sobie nieco sportowego pazura (szczególnie z pakietem GT Line), a przy tym nie jest przesadnie futurystyczna i wulgarna. Śmiem twierdzić, że to jeden z ładniejszych pojazdów w swojej kategorii, a dodatkowo powinien dobrze się zestarzeć – nawet za 10 lat pewnie będzie prezentował się co najmniej przyzwoicie.
Bez niepotrzebnego minimalizmu
Niektórzy producenci samochodów zbytnio zapatrzyli się na Teslę. Podejrzewam, że wynika to z próby udowodnienia, że ich auta również są nowoczesne (oraz ewentualnie szukania oszczędności). W końcu dziś nowoczesność często wiąże się z postawieniem wyłącznie na dotykowy ekran, a także na przesadzony minimalizm.
Nie jestem zwolennikiem przypisywania każdej funkcji fizycznego przycisku, przełącznika czy pokrętła. Uważam, że w samochodzie najlepiej sprawdza się połączenie dotykowego ekranu z fizycznymi elementami sterującymi. Po prostu czasem wygodnie jest nacisnąć przycisk czy sięgnąć do pokrętła, a w innych sytuacjach lepiej sprawdza się dotykowy ekran. Szczególnie w przypadku Android Auto czy Apple CarPlay dobrze jest mieć opcję obsługi za pomocą dotyku.
Do niedawna w tej kwestii najlepiej wypadało BMW z charakterystycznym pokrętłem iDrive umieszczonym na tunelu środkowym – np. BMW iDrive 7 i BMW iDrive 8. Niestety, Niemcy postanowili odejść od tej koncepcji i mocno ograniczyli liczbę fizycznych elementów sterujących w najnowszych modelach. Co prawda Kia K4 nie oferuje równie dobrego rozwiązania, jak to w nieco starszych modelach BMW, ale w niektórych kwestiach jest lepiej niż w najnowszych pojazdach z Monachium.
Kia K4 ma aż trzy ekrany umieszczone na desce rozdzielczej, ale ten trzeci – w przeciwieństwie do wielu innych współczesnych samochodów – nie jest przeznaczony dla pasażera. Użytkownik do dyspozycji otrzymuje 12,3-calowy zestaw cyfrowych wskaźników, 5,3-calowy ekran sterowania klimatyzacją oraz 12,3-calowy ekran systemu multimedialnego.
Obecność ekranu klimatyzacji nie oznacza braku fizycznych przycisków. Temperaturę i siłę nawiewu można zmienić za pomocą przycisków umieszczonych na środku deski rozdzielczej, tuż pod centralnym ekranem. Natomiast ten mniejszy ekran wyświetla zestaw dodatkowych opcji, jak włączenie/wyłączenie AC, aktywacja obiegu zamkniętego czy grzanie przedniej lub tylnej szyby. Do tego dochodzą informacje o temperaturze, sile nawiewu czy aktywnych kierunkach nawiewu.
Kia K4 może być wyposażona w opcjonalne, podgrzewane i wentylowane fotele z tapicerką z ekologicznej skóry. Ponadto fotel kierowcy może się automatycznie przesunąć, aby ułatwić wysiadanie. Same fotele w mojej ocenie są poprawne – dobrze trzymają na zakrętach i są akceptowalnie wygodne, ale dłuższe podróże wiążą się z koniecznością zatrzymania i rozprostowania kości, czego nie muszę robić w większości samochodów, bowiem moje plecy pozostają jeszcze w dobrej kondycji.
Poziom wyciszenia jest średni. Podczas prędkości autostradowych kilkukrotnie zdarzyło mi się pomyśleć, że chciałbym siedzieć w nieco cichszym wnętrzu. Efekt był potęgowany podczas wiatru wiejącego w przeciwnym kierunku do jazdy. Przy niższych prędkościach, także w zatłoczonym mieście, wspomniane myśli nie pojawiały się w mojej głowie.
W testowanym egzemplarzu spasowanie poszczególnych elementów było na dobrym poziomie. Skrzypienie i to delikatne można było usłyszeć tylko pod mocniejszym naciskiem, więc Kia K4 wypada lepiej niż przedstawiciele niektórych marek uważanych za premium. Materiały na desce rozdzielczej to głównie plastik – ten lepszej jakości i przyjemniejszy w dotyku oraz ten trochę tańszy.
System infotainment oferuje kilka ciekawych opcji
Oprogramowanie zastosowane przez Koreańczyków ma zarówno kilka dobrych, jak i kilka słabych stron. Przykładowo do wielu podstawowych funkcji łatwo jest dotrzeć, ale czasami na ekranie dzieje się zbyt dużo, co może utrudnić zlokalizowanie interesującej nas opcji podczas prowadzenia samochodu. W związku z tym, warto niektóre funkcje wyłączyć przed ruszeniem lub – jeśli jest to możliwe – wcześniej zmienić ustawienia na stałe.
Zdarza się również, że wyświetlanych elementów nie jest dużo, ale towarzyszy im nadmiar tekstu. Trochę jakby ktoś postanowił przenieść ustawienia smartfona na ekran auta. Takie podejście niekoniecznie jest rozsądne. Problemem nowoczesnych samochodów nie jest sama obecność dotykowych ekranów, ale momentami interfejs nieprzystosowany do obsługi przez kierowcę.
Kia K4 we wspomnianej kwestii nie wypada tragicznie, ale część elementów systemu infotainment wymaga poprawy. Przełączanie się pomiędzy nawigacją, radiem czy chociażby głównymi ustawieniami klimatyzacji jest wygodne i proste – pomaga w tym zestaw fizycznych przycisków i zazwyczaj dość duże elementy wyświetlane na ekranie.
Nie jest to pomysł w jakikolwiek sposób rewolucyjny czy innowacyjny, ale w dobie współczesnej motoryzacji zasługuje na docenienie. We wnętrzu znajdziemy dwa fizyczne przyciski, do których można przypisać jedną z wybranych funkcji. Przykładowo przycisk zlokalizowany na kierownicy może służyć do przejścia do ekranu z ustawieniami asystentów kierowcy, a drugi przycisk – umieszczony pod ekranem – do zmiany źródła dźwięku na smartfon.
Co więcej, pokrętło zlokalizowane na desce rozdzielczej też jest konfigurowalne. Użytkownik może zdecydować, czy jego zadaniem jest zmiana poziomu głośności czy poruszanie się po interfejsie – np. przewijanie listy i zoom w nawigacji. Natomiast przyciski „góra” i „dół” na kierownicy mogą w podstawowym trybie działania być przeznaczone do przełączania pomiędzy wszystkimi stacjami radiowymi lub tylko tymi ulubionymi.
Na listę zalet należy też wpisać funkcję filtra światła niebieskiego. Jasne, podobną opcję spotkamy w niektórych innych samochodach, ale nie jest ona równie powszechna jak w smartfonach czy laptopach. Szkoda, bowiem jej aktywacja odczuwalnie wpływa na poziom zmęczenia oczu w trakcie dłuższych nocnych tras.
Fabryczną nawigację sprawdziłem na okolicznych drogach, a także podczas jednej wycieczki między Warszawą a Łodzią oraz poruszając się trochę po tych dwóch miastach. Siatka dróg jest prawidłowa, a znalezienie konkretnego punktu POI ułatwia wsparcie danych z Google Maps. Gorzej jest jednak z danymi na temat ograniczeń prędkości – Kia K4 wypada słabiej niż wiele innych aut, pokazując czasami informacje wyraźnie odbiegające od tych rzeczywistych.
Jeśli jednak nawigacja Kii nam nie odpowiada, można sięgnąć po Apple CarPlay lub Android Auto. Obie aplikacje obsługiwane są w wariancie przewodowym i bezprzewodowym. Korzystam z iPhone’a, więc dość często sięgałem po CarPlay. Dodam, że połączenie jest stabilne i nie napotkałem żadnych problemów z konfiguracją.
Na pokładzie znalazły się cztery porty USB-C – dwa z przodu i dwa z tyłu. Wszystkie są podświetlane, więc zlokalizowanie ich nawet nocą nie stanowi problemu. Dodatkowo do dyspozycji jest ładowarka indukcyjna umieszczona na tunelu środkowym. Ładowanie bezprzewodowe działa, ale trzeba dobrze położyć smartfon – jego niewielkie przesunięcie zazwyczaj wiąże się z zakończeniem procesu uzupełniania energii. Niestety, podczas bardziej dynamicznego ruszania lub zwykłego pokonywania ostrzejszych zakrętów łatwo o zmianę pozycji ładującego się urządzenia.
Nie ma to żadnego wpływu na jazdę, a także na finalną ocenę samochodu, ale to jedna z tych małych rzeczy, które cieszą. Kia K4 pozwala wybrać jeden z licznych motywów, który ma wpływ na wygląd interfejsu na ekranie centralnym oraz na cyfrowych wskaźnikach. Współprace z różnymi markami przekładają się na dostępność motywów związanych z uniwersum Marvela czy Gwiezdnych Wojen, a także z produkcjami Disney’a czy Pixara. Użytkownik może wybrać styl odnoszący się do Spider-Mana, Iron Mana lub przejść na ciemną stronę mocy.
System infotainment zapewnia dostęp do dodatkowych aplikacji, takich jak YouTube czy Netflix. Oczywiście filmy można oglądać dopiero po zaparkowaniu. Z kolei fani sportu będą zadowoleni z aplikacji pozwalającej sprawdzić wyniki meczów.
Na kilka słów zasługuje system audio. Nie chcę w tej dziedzinie uchodzić za eksperta, bo mam raczej średni słuch. Potrafię jednak odróżnić dobry zestaw głośników od kiepskiego. Mogę więc stwierdzić, że Harman Kardon, który zamontowano w testowym egzemplarzu K4, gra po prostu przyzwoicie. Składa się on z 7 głośników i subwoofera.
Kii K4 momentami brakuje werwy
Miałem okazję pojeździć najmocniejszą wersją. Pod maskę trafił 1,6-litrowy silnik benzynowy T-GDI, który współpracuje ze zautomatyzowaną, dwusprzęgłową i 7-biegową skrzynią 7DCT. Moc przenoszona jest wyłącznie na przednie koła. Mogłoby się wydawać, że taki zestaw umożliwia dynamiczną jazdę, ale niestety rzeczywistość jest nieco inna.
Przede wszystkim, gdy Kia K4 załapie, że kierowca chce sprawnie przyspieszyć, aby wjechać na rondo lub wyprzedzić innego uczestnika ruchu, faktycznie robi to dość energicznie. Tylko, że wcześniej zdarza się jej zastanowić przez kilka sekund zanim wykona polecenie. Najpewniej z tego powodu nikt w nas nie uderzy, ale możemy doprowadzić do małego wymuszenia pierwszeństwa.
Opisane zachowanie jest mniej wyczuwalne, gdy wykonamy tzw. kickdown, ale takie zachowanie nie jest naturalne podczas wjeżdżania na rondo. Zazwyczaj trochę mocniej wciskamy pedał gazu, aby płynnie wjechać i nikomu nie utrudniać jazdy. Natomiast raczej nikt odruchowo nie naciska pedału do samego spodu, aby jeździć sprawnie i płynnie. Takie podejście kojarzy się raczej z przesadnie dynamiczną, a momentami agresywną jazdą.
Prawdopodobnie wina leży po stronie oprogramowania zarządzającego pracą skrzyni biegów, które zostało zaprojektowane w taki sposób, aby samochód łatwiej mógł spełnić rygorystyczne normy emisji w Europie. Zdarza się to również w autach innych producentów, ale z drugiej strony są również firmy, które potrafią sobie poradzić z tym problemem. Nie zamierzam więc szukać usprawiedliwienia dla Koreańczyków.
Z tą ospałością niezbyt współgra układ kierowniczy, który jest precyzyjny, stawia delikatny, ale wyczuwalny opór, a także pozwala na czerpanie radości z pokonywania kolejnych zakrętów. Kia K4 nie jest samochodem sportowym na tor, nie jest to też Porsche czy BMW, ale w swojej klasie oferuje więcej niż można byłoby się spodziewać. Całkiem nieźle radzi sobie też zawieszenie – zarówno, gdy oczekujemy komfortu, jak i stabilności przy wyższych prędkościach. Warto odnotować, że na tył trafił wielowahacz, a na przód kolumny McPhersona.
Zbiornik paliwa ma pojemność 47 litrów. Zużycie z włączoną klimatyzacją, przy temperaturze około 15 stopni Celsjusza, wynosi średnio:
- miasto: 7,9 l / 100 km,
- jazda z prędkością 90 km/h: 5,7 l / 100 km,
- jazda z prędkością 120 km/h: 7,1 l / 100 km,
- jazda z prędkością 140 km/h: 8,8 l / 100 km.
Samochodem wybrałem się również w dłuższą trasę z Domaniewic (woj. łódzkie) do Poznania. Spora część drogi składała się z autostrady, ale poruszałem się też drogami z prędkością do 90 km/h, przejechałem przez kilka miasteczek i wsi, a także zrobiłem trochę kilometrów po Poznaniu. Z trasy mającej łącznie 475 km (liczne z drogą powrotną) zobaczyłem wynik 7,4 l na 100 km.
Kia K4 – jak przystało na nowoczesny samochód – wypchana jest systemami, których zadaniem jest podniesienie komfortu podróżowania oraz bezpieczeństwa. Odniosłem jednak wrażenie, że systemy są przewrażliwione. Stanowczo zbyt często coś pika i jest to pikanie z tych bardziej irytujących. Nawet komunikat o zrobieniu przerwy brzmi, jakby za chwilę miało dojść do uszkodzenia silnika.
Systemy można dezaktywować, ale momentami wymaga to grzebania w ustawieniach. Na plus, że system ISA można łatwo i szybko wyłączyć – wystarczy przez kilka sekund przytrzymać przycisk na kierownicy. Na minus to, że odczytywanie znaków działa średnio, więc – tak jak autor testu – można jeździć zgodnie z przepisami, a i tak słyszeć pikanie.
Kia K4 to naprawdę przyzwoity samochód
Nie jest to samochód idealny, a także nie dałbym mu oceny 5, gdyby był projektem na zaliczenie przedmiotu na studiach. Uważam jednak, że jak najbardziej zasługuje na mocne 4, bowiem – mimo pewnych niedoróbek i wad – całościowo Kia K4 robi pozytywnie wrażenie.
To praktyczny i ładny pojazd, który jest nie tylko interesującą alternatywą dla Skody Octavii, ale również wartym rozważenia wyborem, gdy szukamy poprawnego auta na co dzień, mającego sprawdzić się w wielu scenariuszach.
Zastanawiam się tylko, czy faktycznie warto brać najmocniejszą wersję (czyli też najdroższą), skoro momentami brakuje jej oczekiwanej dynamiki. Z drugiej strony, dopłata nie jest duża, a na papierze przyspieszenie 0-100 km/h wynosi 8,0 s, a nie 8,7 s (1.6 T-GDI 180 KM vs. 1.6 T-GDI 150 KM). Elastyczność 80-120 km/h także wypada lepiej – 5,6 s względem 6,3 s.
Kia K4 startuje od 104490 złotych, a za odmianę kombi trzeba zapłacić minimum 110490 złotych. W podstawie dostajemy jednak 1-litrowy silnik i skrzynię manualną, więc trochę słabo. Za jednostkę 1.6 150 KM i skrzynię zautomatyzowaną 7DCT trzeba zapłacić minimum 124490 złotych. Jeśli chcemy lepsze wyposażenie, przykładowo oferowane w ramach pakietu L, należy zaakceptować cenę od 139490 złotych (1.6 T-GDi 150 KM 7DCT) lub od 143990 złotych (1.6 T-GDI 180 KM).
Testowy model GT-Line, czyli bogata wersja (m.in. system kamer monitorujących otoczenie pojazdu 360 stopni czy wentylowane fotele przednie już w pakiecie) z silnikiem 1.6 180 KM, zaczyna się od 164990 złotych. Decydując się na 1.6 T-GDI 150 KM 7DCT zapłacimy od 160490 złotych.
