Recenzja Samsunga Galaxy Tab S12+. Aż za dobry

Samsung od lat jest dla mnie punktem odniesienia, jeśli chodzi o tablety z Androidem. Kiedy w recenzjach modeli innych marek zastanawiam się, czy coś jest dobre, w głowie i tak porównuję je z serią Galaxy Tab. Nic na to nie poradzę. Sprawdźmy zatem czy Samsung Galaxy Tab S12+ będzie stanowił dobry punkt odniesienia w przyszłych recenzjach.

W tym roku koreański producent wraca do modelu z plusem w nazwie, którego w poprzedniej generacji zabrakło. Obok ogromnego Galaxy Tab S12 Ultra mamy więc znowu tablet pośrodku tej serii – z 12,6-calowym ekranem.

I to jest pośrodku tylko z nazwy. Galaxy Tab S12+ dostał ten sam procesor co Ultra, czyli MediaTek Dimensity 9500, do tego 12 GB RAM, ekran Dynamic AMOLED 2X, S Pen w zestawie i obudowę o grubości 5,3 mm przy 553 g wagi.

Jest jednak druga strona i od razu ją przedstawię. Ceny startują od 5599 złotych, a testowana przeze mnie wersja z 512 GB pamięci i 5G kosztuje 6999 złotych. Czy za takie pieniądze dostajemy tablet, który broni się czymś więcej niż logo i specyfikacją? Sprawdzimy.

A, dodam jeszcze, że klawiatura jest sprzedawana osobno i, w zależności od wariantu, kosztuje 779 złotych lub 1429 złotych.

Specyfikacja Samsung Galaxy Tab S12+

Ekran	12,6″, Dynamic AMOLED 2X, 2800 x 1752 px, do 120 Hz, jasność szczytowa 1600 nitów
CPU	MediaTek Dimensity 9500 (3 nm), 1 x 4,21 GHz + 3 x 3,5 GHz + 4 x 2,7 GHz
RAM	12 GB
Pamięć wbudowana	256 lub 512 GB, microSD
Aparat z tyłu	13 Mpix, lampa błyskowa LED
Aparat z przodu	12 Mpix, ultraszerokokątny
Bateria	10600 mAh, ładowanie przewodowe 45 W
Łączność	Wi-Fi 6E, Bluetooth 6.0, USB-C, opcjonalnie 5G
Audio	4 głośniki, Dolby Atmos
Odporność	IP68 (tablet i S Pen)
Wymiary	289,5 x 187,8 x 5,3 mm
Waga	553 g (Wi-Fi), 555 g (5G)
System	Android 17 z One UI 9.0
W zestawie	S Pen, przewód USB-C
Cena	od 5599 złotych (12/256 GB Wi-Fi) do 6999 złotych (12/512 GB 5G)

Testowałem wersję z 12 GB RAM, 512 GB pamięci i modemem 5G (SM-X846B) w kolorze szarym. Do testów dostałem też etui z klawiaturą Book Cover Keyboard Slim.

Wersja 5G z 256 GB pamięci kosztuje 6199 złotych. Na stronie Samsunga przy zakupie do 22 listopada 2026 roku można liczyć na zwrot 700 złotych, a do każdego tabletu z serii producent dorzuca pół roku Google AI Pro i cztery miesiące Photoshopa.

Wykonanie. Smukły, solidny i z ramkami, których nie rozumiem

Pierwszy kontakt z Galaxy Tab S12+ nie przynosi żadnych niespodzianek i jest to raczej komplement. To tablet bardzo dobrze wykonany, smukły i sztywny. Aluminiowa obudowa w szarym kolorze, który Samsung nazywa po prostu szarym, a który na żywo jest wyraźnie ciemniejszy, ma przyjemne, matowe wykończenie. Od razu widać, że to sprzęt z wyższej półki.

Z tyłu jest jeden aparat w małej, lekko odstającej wyspie, otoczonej charakterystyczną ramką. Kto miał w ręku jakikolwiek telefon Galaxy z ostatnich lat, rozpozna ten motyw od razu. Tutaj – zamiast trzech obiektywów – jest jeden, ale styl jest ten sam. Tego sprzętu nie kupuje się jednak po to, żeby podziwiać jego plecy.

Liczby wyglądają tak: 5,3 mm grubości i 553 g wagi (wersja 5G waży o 2 g więcej). Honor MagicPad 4, którego testowałem wiosną, był jeszcze cieńszy i o ok. 100 g lżejszy, a Huawei MatePad Air, który miałem w sierpniu, ma tę samą grubość przy 509 g. W praktyce Samsung nie odstaje od nich w żaden odczuwalny sposób. Do tego dochodzi IP68, czyli odporność na pył i zanurzenie w wodzie, co w tej klasie tabletów wciąż nie jest normą.

Jest jednak jedna rzecz, która rzuciła mi się w oczy od pierwszego uruchomienia i nie dawała spokoju do końca testów. Ramki wokół ekranu są stosunkowo grube. Nie dramatycznie, ale na tyle, że w tablecie za blisko 7 tysięcy złotych wyglądają zwyczajnie tanio.

Rozumiem argument, że przy tak dużym ekranie szersza ramka chroni przed przypadkowym dotykiem, kiedy trzymamy tablet w dłoniach. Tyle że MagicPad 4 miał ramki dużo węższe i przez cały test nie miałem z nim w tej kwestii większych kłopotów. Nie powiem, że ramki w Samsungu przeszkadzają mi w jego użytkowaniu, bo tak nie jest. Przeszkadzają mi raczej jako sygnał, że za tę kwotę można dostać coś bardziej dopracowanego pod tym kątem.

Poza tym wszystko jest na swoim miejscu. Na górnej krawędzi znajdziemy tackę na kartę nanoSIM i microSD, obok przyciski, a z tyłu styki POGO do klawiatury.

Ekran. Świetny AMOLED z jednym „ale”…

Samsung zastosował tu 12,6-calowy panel Dynamic AMOLED 2X o rozdzielczości 2800 x 1752 pikseli, z odświeżaniem do 120 Hz. Jasność szczytowa, jak wynika z danych producenta, wynosi 1600 nitów, a w trybie wysokiej jasności na zewnątrz 1000 nitów. Na stronie produktu Samsung pisze o swoim „największym i najjaśniejszym” wyświetlaczu w serii Plus i trudno się z tym kłócić patrząc na dane.

Nie będę udawał, że odkrywam tu coś nowego. To jest AMOLED Samsunga, czyli ekran, z którym trudno dyskutować. Czerń jest głęboka, a kolory nasycone (korzystałem z domyślnego trybu Żywy). Do filmów, seriali i przeglądania zdjęć to po prostu bardzo dobry wyświetlacz.

Nie mam sprzętu pozwalającego zmierzyć jasność ekranu, ale w sieci można przeczytać, że osiąga ok. 660 nitów przy ręcznym ustawieniu jasności, prawie 900 w trybie automatycznym przy mocnym świetle i ponad 1450 nitów w treściach HDR. W profilu Naturalny pokrycie przestrzeni sRGB ma wynosić ponad 98%, a średni błąd odwzorowania barw jest na tyle niski, że osoby edytujące zdjęcia na tym tablecie nie powinny narzekać.

Teraz rzecz, o której muszę wspomnieć. Ekran jest błyszczący i odbija światło tak jak każdy błyszczący ekran. Nie ma w tym nic nadzwyczajnego na plus ani na minus. Wiele wskazuje również na to, że zabrakło tu powłoki antyrefleksyjnej znanej z Galaxy Tab S11 Ultra, a sam producent sprzedaje osobno folię matową. Na plus zapisuję natomiast to, że ekran nie zbiera nadmiernie odcisków palców.

Problem w tym, że od czasu testów Huawei MatePad 12 X mam do tabletów z matowymi ekranami ogromną słabość. Powłoka PaperMatte tak bardzo przypadła mi do gustu, że za każdym razem, kiedy biorę do ręki tablet z błyszczącym ekranem, czegoś mi w nim brakuje. Wiem, że to moja osobista preferencja, a nie wada Samsunga, ale uczciwie muszę o tym napisać.

Druga sprawa to odświeżanie. Mamy tu dwa tryby: Adaptacyjny, który dynamicznie dostosowuje odświeżanie do 120 Hz, i Standardowy, ograniczony do 60 Hz. W codziennym użytkowaniu różnica między 120 Hz a 165 Hz jest dla mnie niemal niewychwytywalna. Gołym okiem nie widzę różnicy między 120 Hz, 144 Hz i 165 Hz, ale tu znowu wraca cena.

Konkurencja za połowę tej kwoty oferuje 144 Hz albo 165 Hz i nawet, jeśli większość z nas tego nie zauważy, w tablecie klasy premium oczekiwałbym najlepszych parametrów, jakie da się dziś do takiego urządzenia włożyć. Choćby po to, żeby specyfikacją nie przegrywać z tańszymi rywalami.

Jest jeszcze jedna rzecz, o której warto pomyśleć przed zakupem. 12,6 cala to naprawdę duża tafla i przy oglądaniu filmów na kanapie, z tabletem trzymanym w dłoniach, ten rozmiar potrafi zwyczajnie przeszkadzać. Z jedną ręką jest jeszcze trudniej. Da się, ale po pewnym czasie dłoń i nadgarstek zaczynają się buntować. I nie chodzi tu o wagę, bo 553 g przy takiej przekątnej to dobry wynik, tylko o samą powierzchnię, którą trzeba utrzymać w miejscu. Jeśli tablet ma Wam służyć głównie do oglądania seriali w łóżku czy na kanapie, mniejszy model będzie po prostu wygodniejszy.

Jeśli chodzi o proporcje, południowokoreański producent zaserwował nam tutaj klasyczne 16:10, które lepiej sprawdza się podczas oglądania filmów niż przy pracy z dokumentami w pionie.

Głośniki. Dolby Atmos i korektor, który naprawdę się przydaje

Samsung zastosował w tym modelu cztery głośniki, po dwa na każdym z krótszych boków, z obsługą Dolby Atmos. To nie jest osiem głośników jak w MagicPadzie 4 ani sześć jak w MatePadzie Air, ale w praktyce nie odczuwałem tej straty.

Tablet gra bardzo przyzwoicie. Jest głośny, dialogi są wyraźne, a przy filmach przestrzeń robi wrażenie. Niskich tonów jest tyle, ile da się wycisnąć z obudowy o grubości 5,3 mm, czyli brakuje im głębi. To zarzut, który mógłbym skopiować do każdej recenzji urządzenia mobilnego, bo w tak cienkiej konstrukcji po prostu nie ma miejsca na porządny bas.

Na uwagę zasługuje oprogramowanie. One UI ma dziewięciopasmowy korektor graficzny i kilka gotowych profili, m.in. Zrównoważony, Podbicie basów, Dynamicznie, Gładkość, Czysto i Podbicie tonów wysokich. Można też ustawić wszystko ręcznie. Ja przez większość testów korzystałem z profilu Czysto, który lekko podbija średnie i wysokie tony. Z takim ustawieniem dźwięk brzmi naprawdę dobrze, niezależnie od tego, jak głośno go puścimy.

Jedyny moment, w którym robi się nieprzyjemnie, to maksymalna głośność połączona z podbitymi wysokimi tonami. Wtedy dźwięk potrafi zacząć kłuć w uszy. Przy normalnym użytkowaniu, czyli serialu wieczorem czy podcaście w tle, nie ma się do czego przyczepić. W ustawieniach znajdziemy jeszcze normalizację głośności i funkcję Adapt sound, która dopasowuje brzmienie do słuchu.

Podczas spotkań i zajęć online w Teamsie, w tym takich, na których prowadzący udostępniał prezentację, wszystko działało bez problemów, również od strony mikrofonów.

Mocy jest tu więcej niż zadań, które mogłyby ją wykorzystać

Zacznijmy od liczb, bo za działanie Galaxy Tab S12+ odpowiada MediaTek Dimensity 9500 wykonany w 3-nanometrowym procesie, ten sam, który trafił do Galaxy Tab S12 Ultra. Do tego 12 GB RAM i w moim przypadku 512 GB pamięci wewnętrznej. Samsung chwali się też nową komorą parową 3D, która ma lepiej odprowadzać ciepło niż płaska komora w Galaxy Tab S10+.

Mocy na pewno nie zabraknie. Przez cały okres testów nie trafiłem na ani jedną sytuację, w której tablet by się choćby zawahał. Aplikacje otwierają się od razu, przełączanie między nimi działa płynnie, a podzielony ekran i pływające okna nie robią na nim żadnego wrażenia.

Najtrudniejszym zadaniem, jakie mu dałem, był montaż materiałów wideo w 4K. Poradził sobie bez problemu, a plecy w środkowej części zrobiły się tylko lekko cieplejsze. Szacuję, że temperatura wzrosła o 5–6 stopni, bez żadnego nagłego skoku. Komora parowa najwyraźniej robi tu dobrą robotę.

Zagrałem też tradycyjnie w Call of Duty: Mobile i Diablo Immortal, w oba tytuły na maksymalnych ustawieniach. Pod względem płynności nie mam żadnych uwag. Mam za to inną uwagę, która nie ma nic wspólnego z procesorem. Przy tak dużym ekranie granie jest po prostu mało wygodne, bo tablet źle leży w dłoniach podczas dłuższej rozgrywki. Kto chce grać dłużej, powinien pomyśleć o padzie albo stojaku.

I tu dochodzę do sedna. Dimensity 9500 to układ, który ma zapas mocy na lata. Problem w tym, że na tablecie z Androidem trudno znaleźć zadania, które by go w pełni wykorzystały. Notatki, przeglądarka, wideorozmowy, filmy, nawet lekki montaż. To wszystko zrobi dużo tańszy sprzęt. Za te pieniądze kupimy laptopa, w którym ten potencjał byłby moim zdaniem znacznie lepiej wykorzystany.

Benchmarki

W Geekbench 7.1 tablet uzyskał 2832 punkty w teście jednego rdzenia i 9514 punktów w teście wielordzeniowym. W testach GPU wynik OpenCL to 16868 punktów, a Vulkan 18556 punktów.

W PCMark Work 3.1 Performance wynik wyniósł 18051 punktów. Wyniki cząstkowe prezentują się następująco:

• Web Browsing: 16149,
• Video Editing: 7239,
• Writing: 28880,
• Photo Editing: 35935,
• Data Manipulation: 15795.

W 3DMark rezultaty przedstawiają się tak:

• Wild Life: wynik poza skalą testu („Maxed Out”), od 105 do 143 kl./s,
• Wild Life Extreme: 7447 punktów (średnio 44,59 kl./s), czyli według 3DMarka lepiej niż 98% wszystkich przetestowanych urządzeń,
• Wild Life Stress Test: 22 290 / 17 874, stabilność 80,2%,
• Wild Life Extreme Stress Test: 7228 / 5636, stabilność 78%.

Dla porównania, MatePad Air w PCMarku osiągnął 9771 punktów, a w Wild Life Extreme 1876 punktów. Samsung jest więc w obu testach w zupełnie innej lidze. Wyników Geekbencha nie zestawiam, bo przy MatePadzie korzystałem jeszcze z wersji 6, a tych liczb nie da się porównywać.

Wypada też wyjaśnić te ok. 80% stabilności w testach obciążeniowych. Spadek jest stopniowy i łagodny, rozłożony na kolejne pętle, bez nagłych tąpnięć. W Wild Life Extreme Stress Test najsłabsza pętla to nadal ponad 5600 punktów. Temperatura podana przez 3DMark wzrosła przy tym z 22 do 28°C, a w zwykłym Stress Teście do 27°C. To naprawdę niezłe wartości.

One UI 9 i Galaxy AI. Dużo funkcji, ale czy wszystkie są potrzebne?

Na pokładzie tabletu znalazł się Android 17 z nakładką One UI 9.0, a mój egzemplarz miał poprawki zabezpieczeń z 5 sierpnia 2026 roku. Samsung deklaruje siedem generacji aktualizacji systemu i siedem lat poprawek zabezpieczeń. To też jeden z najmocniejszych argumentów za tym tabletem.

One UI to system, który znam od lat i który na tablecie po prostu dobrze się sprawdza. Jest przejrzysty, w pełni po polsku, z paskiem zadań na dole ekranu i panelami przy krawędzi, z których szybko uruchomimy ulubione aplikacje. Podział ekranu na dwa i trzy okna działa sprawnie.

Samsung ma też tryb DeX, który po podłączeniu zewnętrznego monitora zamienia interfejs w coś na kształt pulpitu, zarówno na samym tablecie, jak i na dodatkowym monitorze podłączeniu monitora. Warto też dodać, że nie musicie łączyć go „po kablu”. Mam telewizor Samsunga i bez problemu podłączyłem się do niego przez domowe Wi-Fi w trybie DeX, a do tego opóźnieia są na tyle małe, że nie utrudniają pracy na dwóch ekranach.

Do tego dochodzą funkcje Galaxy AI i jest ich naprawdę sporo. W ustawieniach znajdziemy m.in. Asystenta połączeń, Asystenta pisania, Asystenta notatek, Asystenta transkrypcji, Asystenta przeglądania, Asystenta zdjęć, Kreatywne studio, Tłumacza, Now Brief i Now Nudge, a nawet My FanCam czy Tapetę pogodową. Część z nich może działać wyłącznie na urządzeniu, jeśli włączymy taką opcję w ustawieniach, choć wtedy niektóre funkcje przestają być dostępne.

Asystent pisania działa całkiem nieźle. Poprawia gramatykę, zmienia styl tekstu, robi podsumowania i porządkuje treść w punkty. Mam jednak z nim ten sam problem, co z podobnymi funkcjami u innych producentów. Skoro pod ręką mamy Gemini czy ChatGPT, które zrobią dokładnie to samo, to nie do końca widzę sens wbudowywania tego w system.

Asystent notatek robi podsumowania notatek i sprawdza się przy porządkowaniu materiałów. Bardziej przekonał mnie Asystent przeglądania w Samsung Internet, który podsumowuje, tłumaczy i czyta na głos najważniejsze fragmenty stron. Jeśli chcemy szybko przejrzeć długi artykuł i znaleźć w nim konkretną informację, to naprawdę się przydaje.

Najwięcej frajdy dała mi jednak edycja zdjęć. Gumka AI, przesuwanie obiektów, przerabianie zdjęć na różne style czy Kreatywne studio, które zamienia szkice w obrazy. Muszę przyznać, że Samsung ma jeden z najlepszych systemów AI do edycji zdjęć na rynku i w tej kategorii wyraźnie odjechał konkurencji, w tym Apple.

Warto jeszcze odnotować, że funkcja Ask Anything obsługuje na razie tylko osiem języków i nie ma wśród nich polskiego. Na tablecie preinstalowano za to Photoshopa, który przez co najmniej pół roku od premiery będzie dostępny na Androidzie wyłącznie w Galaxy Store, a także Notability, z którego korzystałem przez większość testów.

S Pen. W końcu rysik, który nie gubi się w plecaku

Samsung wciąż dodaje rysik do tabletu, czego na przykład Apple nie robi, i za to należy się duży plus. Nowy S Pen ma sześciokątny korpus i, co ciekawe, tak jak tablet ma certyfikat IP68. Nie wymaga ładowania ani parowania.

Korzystałem z niego głównie do odręcznych notatek na zajęciach w Notability i sprawdził się dobrze. Dobrze leży w dłoni i dobrze się nim pisze. Nie jest to oczywiście uczucie znane z matowego ekranu, ale jak na błyszczący wyświetlacz pisanie jest naprawdę przyjemne.

Mam za to zastrzeżenia do przycisku na korpusie S Pena. Samsung umieścił go w miejscu, w którym palec nie trafia na niego naturalnie przy trzymaniu rysika, więc za każdym razem trzeba zmieniać chwyt albo szukać go po omacku. Szkoda, bo sam przycisk jest naprawdę przydatny. W aplikacjach do notatek pozwala szybko przełączać narzędzia, a przytrzymany zamienia rysik w gumkę. Tyle że przez to umiejscowienie korzysta się z niego mniej chętnie, niż by mógł na to zasługiwać, a przy szybkich notatkach na zajęciach każde takie zawahanie wybija z rytmu

Najbardziej pozytywnie zaskoczył mnie magnes. Przy kilku poprzednich tabletach narzekałem, że rysik w plecaku potrafi się odczepić. Tutaj ani razu się to nie zdarzyło. S Pen trzyma się tabletu naprawdę mocno.

Na minus trzeba zapisać to, że S Pen nie ma Bluetooth, więc nie obsługuje gestów ani zdalnego wyzwalania migawki, które wcześniej chwaliłem u konkurencji. Mnie tego szczególnie nie brakowało, ale w tablecie z tej półki to wyraźne uproszczenie.

Klawiatura Book Cover Keyboard Slim. Zamiennik laptopa? Nie tym razem

Do testów dostałem etui z klawiaturą Book Cover Keyboard Slim, za które Samsung życzy sobie 779 złotych. To ważne, bo w Polsce klawiatura nie jest częścią zestawu, w przeciwieństwie do niektórych rynków, gdzie Samsung dorzuca ją do tabletu.

Pisze się na niej bardzo dobrze i do samego pisania nie mam żadnych uwag. Klawiatura łączy się przez styki POGO, więc nie trzeba jej parować ani ładować. Znalazło się tu też miejsce na rząd klawiszy funkcyjnych, przycisk DeX i klawisz Galaxy AI, który uruchamia wybranego asystenta. Jest jednak jedno ale, ponieważ etui pozwala ustawić tablet tylko pod jednym kątem, co lepiej sprawdza się na biurku niż na kolanach.

I teraz to, co pewnie już wiecie, jeśli czytaliście moje poprzednie recenzje. W klawiaturze nie ma touchpada. To czwarty tablet z rzędu, przy którym muszę o tym pisać. Samsung ma co prawda klawiaturę z gładzikiem, czyli Pro Keyboard, która w tym roku po raz pierwszy trafiła do modelu Plus, ale to osobny i wyraźnie droższy zakup. Pro Keyboard kosztuje 1429 złotych. Policzmy więc. Testowana wersja z klawiaturą Slim to 7778 złotych, a z Pro Keyboard 8428 złotych.

Żeby pokazać skalę, przywołam Honora MagicPad 4, którego testowałem wiosną. W dniu premiery kosztował 3899 złotych razem z klawiaturą i rysikiem. Za Galaxy Tab S12+ z klawiaturą Slim można więc mieć dwa takie zestawy i jeszcze zostanie reszta.

Czy z taką klawiaturą Galaxy Tab S12+ zastąpi laptopa? Moja odpowiedź się nie zmieniła. Nie zastąpi. Windows daje po prostu dużo więcej możliwości, a na tablecie pewnych programów zwyczajnie nie zainstalujemy. Jeśli ktoś potrzebuje wyłącznie pracy z dokumentami, przeglądania internetu i poczty, to – owszem – da radę. Tylko że do takich zadań na rynku są dziesiątki dużo tańszych tabletów, które zrobią dokładnie to samo.

Bateria i ładowanie

Akumulator ma w Samsungu Galaxy Tab S12+ pojemność 10600 mAh, a Samsung deklaruje do 21 godzin odtwarzania wideo. To wartość laboratoryjna, mierzona przy filmie zapisanym w pamięci urządzenia, więc warto traktować ją z dystansem.

W moim przypadku tablet służył głównie do notatek na zajęciach, wideorozmów i spotkań w Teamsie, oglądania YouTube’a i telewizji przez internet, a do tego kilku sesji z benchmarkami. Statystyki w One UI pokazują dane z poszczególnych dni, więc łatwo prześledzić, ile baterii poszło na konkretne zadania.

Kilka przykładów z moich testów. Rekordowy był poniedziałek, kiedy przez 4 godziny i 25 minut oglądałem YouTube’a i tablet zużył na to 34% baterii. Dwie i pół godziny w Notability zużyły ok. 16–17% baterii. Półtorej godziny spotkania w Teamsie to ok. 11–12%, a półtorej godziny oglądania telewizji przez internet ok. 12%. Przy YouTubie było różnie, w zależności od dnia od ok. 5 do 12% na godzinę. Najbardziej zaskoczyło mnie zużycie w czuwaniu. W dni, w których w ogóle nie włączałem tabletu, ubywało 1–4% baterii na dobę. W jedną z sobót tablet przeleżał cały dzień z ekranem włączonym przez 0 minut i stracił 4%.

W jednym z cykli tablet przeszedł od 100% do 15% w ciągu ponad czterech dni, z ok. 8,5 godziny na włączonym ekranie, wliczając w to blisko godzinę benchmarków. W kolejnym, przy wideorozmowach, w ciągu dwóch dni zużyłem ok. 48% baterii na ok. 6 godzin ekranu. Szacuję więc, że w moim scenariuszu na jednym ładowaniu można liczyć na ok. 10–12 godzin pracy ekranu. To szacunek, bo żadnego cyklu nie rozładowałem do zera, ale pokazuje, że przy typowym użyciu tablet spokojnie wytrzyma kilka dni bez ładowarki.

Ładowanie odbywa się z mocą do 45 W. Ja korzystałem z własnej 65-watowej i pełne ładowanie zajmowało od półtorej godziny do godziny i 45 minut. Z drugiej strony przy tak oszczędnym tablecie ładowanie nie jest czymś, o czym myśli się codziennie.

Aparaty, łączność i drobiazgi

Tablet to nie smartfon i nikt rozsądny nie kupuje go dla aparatu. Z tyłu jest 13-megapikselowy aparat z lampą błyskową, a z przodu 12-megapikselowa kamera ultraszerokokątna. Ta tylna wystarczy, żeby sfotografować dokument i od razu z nim pracować. Przednia sprawdzała się bez zarzutu podczas wideorozmów i zajęć online, w których uczestniczyłem z tabletu. Więcej od tych aparatów nie oczekuję i więcej nie potrzeba.

Z tylnego aparatu sensownie korzysta się oczywiście tylko przy przybliżeniu 1x, ewentualnie 2x. Im dalej przesuwamy suwak zoomu, tym wyraźniej spada jakość, więc wyższe wartości traktowałbym raczej jako ciekawostkę. Fajnie działa za to tryb skanowania dokumentów. Ładnie prostuje zdjęcia kartek zrobione pod kątem, więc zamiast krzywej fotki dostajemy coś, co wygląda jak wyjęte ze skanera. Na zajęciach czy przy papierologii to bardziej przydatne niż jakikolwiek zoom

Mój egzemplarz to wersja z modemem 5G, co przy dwóch poprzednich testowanych tabletach wpisywałem na listę braków. Kartę SIM po prostu wyjąłem na chwilę z telefonu i włożyłem do tabletu, typowo testowo. Wszystko działało, a w codziennym użytkowaniu nie zauważyłem różnicy względem internetu udostępnianego z telefonu. Dla osób, które dużo pracują w podróży, to jednak wygoda, której nie da się przecenić.

Na pokładzie jest też Wi-Fi 6E i Bluetooth 6.0. I tu muszę znowu wrócić do ceny. W swoich zadaniach nie odczuwam różnicy między Wi-Fi 6E a Wi-Fi 7, podobnie jak nie widzę różnicy między 120 a 165 Hz. Rozumiem jednak tych, którzy ją odczują, i stanę po ich stronie. Tablet za blisko 7 tysięcy złotych powinien mieć najnowszy standard, zwłaszcza, że Galaxy Tab S12 Ultra z tym samym procesorem Wi-Fi 7 dostał, a dużo tańsze tablety też mają taki moduł na swoim pokładzie.

Bardzo cieszy mnie za to slot na kartę microSD. W recenzjach MagicPada 4 i MatePada Air zawsze wpisywałem jego brak na minus, więc tutaj uczciwie zapisuję go na plus. Złącza słuchawkowego 3,5 mm nie ma, ale tego chyba nikt się już nie spodziewał.

Podsumowanie. Dla kogo jest Samsung Galaxy Tab S12+?

Samsung Galaxy Tab S12+ to tablet, w którym trudno znaleźć słaby punkt w samym sprzęcie. Świetnie wykonana, smukła obudowa z IP68. Ekran AMOLED, przy którym nie ma się czego wstydzić. Dimensity 9500, który nie zwalnia w żadnej sytuacji i nie nagrzewa się nawet w testach obciążeniowych. Bardzo dobra bateria z oszczędnym czuwaniem.

Do tego S Pen w zestawie, który w końcu nie gubi się w plecaku, slot microSD, wersja 5G, przyzwoite głośniki z rozbudowanym korektorem i siedem lat aktualizacji. Pod względem specyfikacji to jeden z najbardziej kompletnych tabletów z Androidem, jakie można dziś kupić.

A jednak przez cały okres testów nie potrafiłem odpowiedzieć sobie na jedno pytanie. Za co właściwie płacę te pieniądze? 6999 złotych za testowaną wersję, 7778 złotych z klawiaturą Slim i 8428 złotych, jeśli chcemy klawiaturę z touchpadem. W tej cenie dostajemy grube ramki, które wyglądają tanio, 120 Hz tam, gdzie tańsza konkurencja daje 144 i 165 Hz, Wi-Fi 6E zamiast Wi-Fi 7, ładowanie 45 W bez ładowarki w zestawie i S Pena bez Bluetooth.

Największa zaleta, czyli wydajność, jest jednocześnie dobrym przykładem problemu. Korzystałem z Galaxy Tab S12+ do notatek na zajęciach, wideorozmów, oglądania filmów i telewizji, lekkiego montażu wideo. W każdym z tych zastosowań sprawdził się bardzo dobrze. Tyle że w żadnym nie wykorzystałem nawet części jego możliwości, a każde z nich wykonałby sprzęt za połowę tej kwoty.

Korzystało się z niego naprawdę przyjemnie i nie mam co do tego wątpliwości. Ale gdybym miał wydać na niego własne pieniądze, nie zrobiłbym tego. Za tę kwotę kupiłbym raczej laptopa, w którym ten potencjał byłby dużo lepiej wykorzystany, nawet kosztem odrobiny mobilności.

Polecam więc ten sprzęt osobom, które są mocno związane z ekosystemem Samsunga i chcą najlepszego tabletu tej marki bez dźwigania 14,6-calowego Ultra. Osobom robiącym dużo odręcznych notatek, którym zależy na rysiku w zestawie i długim wsparciu aktualizacjami. Tym, którzy potrzebują tabletu z 5G, microSD i IP68 jednocześnie.

Komu odradzam? Każdemu, kto szuka tabletu do filmów, internetu i notatek, bo te same zadania wykona sprzęt kilka razy tańszy. I tym, którzy liczą, że tablet zastąpi im laptopa.

Jakieś alternatywy?

Oczywiście, i to zarówno z tej samej półki cenowej, jak i dużo tańsze.

Pierwszą alternatywą jest Samsung Galaxy Tab S12 Ultra. Za wersję 12/256 GB Wi-Fi trzeba zapłacić 6599 złotych, czyli o tysiąc więcej niż za Plusa w tej samej konfiguracji. W zamian dostajemy ten sam procesor, ale większy, 14,6-calowy ekran, dodatkowy aparat, większą baterię i Wi-Fi 7. To jednak tablet dużo cięższy (692 g), więc tylko dla tych, którzy naprawdę potrzebują ogromnego ekranu.

Z tej samej półki warto też spojrzeć na iPada Air 13″ z M4. W cenniku Apple wersja 256 GB Wi-Fi kosztuje 4699 złotych, a w sklepach można ją znaleźć jeszcze taniej. Rysik i klawiaturę trzeba dokupić osobno, ale dla osób, dla których ważny jest ekosystem Apple i aplikacje dostępne na iPadOS, to nadal jeden z najrozsądniejszych wyborów.

Jeśli zależy Wam na świetnym ekranie i akcesoriach w zestawie, a nie na Samsungu, Honor MagicPad 4, którego testowałem wiosną, w dniu premiery kosztował 3899 złotych (teraz już za 3499 złotych) razem z klawiaturą i rysikiem. Dostajemy OLED 165 Hz, Wi-Fi 7, smuklejszą obudowę i dużo węższe ramki. Tracimy slot microSD i klawiaturę z touchpadem.

Jeśli priorytetem jest wygoda pisania rysikiem i matowy ekran, Huawei MatePad Pro 12.2 to zestaw z ekranem Tandem OLEDPaperMatte, rysikiem i klawiaturą z gładzikiem, który kosztuje ok. 4100 złotych. Trzeba się tylko pogodzić z brakiem usług Google, co przy tablecie, jak pisałem przy MatePadzie Air, nie jest dla mnie dziś dużym problemem.

Dla tych, którzy szukają przede wszystkim wydajności za rozsądne pieniądze, sensowną propozycją pozostaje OnePlus Pad 3. W Polsce startował od 2599 złotych (teraz kosztuje 2399 złotych), oferuje flagowy procesor i dużą baterię, choć z ekranem LCD zamiast OLED-a.

Zobacz też: Jaki tablet kupić w 2026 roku? Oto najlepsze tablety na rynku