Gamingowe słuchawki w 2026 roku można podzielić z grubsza na dwie popularne kategorie – obie opierają się na izolacji od otoczenia i komunikacji bezprzewodowej. Sony Inzone H6 Air idą na czołówkę ze współczesnymi trendami. Czy mamy do czynienia z szalonym geniuszem, czy może z przestrzelonym pomysłem?
Świat bez kabli
Ostatni raz z przewodowych słuchawek do grania korzystałem prywatnie około 5 lat temu. Używałem wtedy będącego pod ręką od wielu lat mało gamingowego modelu Marshall Monitor i dodatkowego mikrofonu. W 2021 roku przesiadłem się na HyperX Cloud Stinger Core – i tak już zostało.
Zmiana nie była jednak dla mnie żadnym zaskoczeniem – w końcu potrzeba podpięcia słuchawek raz na jakiś czas do ładowania to nic w porównaniu ze swobodą ruchów, jaką daje brak kabla. Wyjście do kuchni po napój czy uszykowanie szybkiego posiłku nie oznaczało już przerwy w kontakcie ze znajomymi. Dorzućmy do tego możliwość szybkiego przełączenia się na smartfon w przypadku modeli z dodatkowym modułem Bluetooth i otrzymujemy sprzęt, którego popularność nie powinna być dla nikogo zaskoczeniem.
Czy jest jednak jeszcze miejsce na rynku na przewodowe konstrukcje? Odpowiedzi szukałem w otrzymanych do testów słuchawkach Sony Inzone H6 Air – słuchawkach, które są wyjątkowe nie tylko dlatego, że przesyłają dźwięk do źródła po „średniowiecznemu”.
Specyfikacja Sony Inzone H6 Air
| Typ | nausze, otwarte, gamingowe |
| Przetwornik | dynamiczny, 40 mm |
| Pasmo przenoszenia | 10 Hz – 20 kHz |
| Transmisja | przewodowa, kabel minijack + przejściówka USB-C |
| Impedancja | 28 Ω (1 kHz) |
| Czułość | 99 dB / mW |
| Typ mikrofonu | kardioidalny, zdejmowany |
| Waga | 199 g bez mikrofonu, 211 g z mikrofonem |
Pierwsze wrażenia
Linia Inzone nie jest mi obca – w końcu jakiś czas temu miałem okazję testować nietypową konstrukcję, jaką były pchełki Sony Inzone Buds. Spodziewałem się zatem potraktowania jak klient premium już po otworzeniu pudełka. I nie zawiodłem się.
Porządnie wykonane czarne pudełko po otwarciu skrywa naszych bohaterów – słuchawki, adapter na USB-C oraz odczepiany mikrofon. W środku oprócz garści papierków producent dorzuca również kilka naklejek, a po drugiej stronie wieka znajdziemy skróconą instrukcję, by jak najszybciej zacząć przygodę z zestawem.
Na to jednak przyjdzie czas, pora przyjrzeć się samej konstrukcji, która jak wspomniałem na początku, jest bardzo wyjątkowa. Wszystko dzięki nausznikom, w których widzimy przetwornik nie tylko poprzez cienką membranę wewnątrz urządzenia, ale także na zewnątrz, przez dziury w muszli. Oznacza to ni mniej, ni więcej, że mamy do czynienia z otwartą konstrukcją.
Ze względu na małą popularność tego typu rozwiązań, a zwłaszcza wśród graczy, warto w tym miejscu powiedzieć, z czym wiąże się tego typu rozwiązanie. Ze względu na brak rezonansu w zamkniętej komorze muszli, słuchawki otwarte inaczej odwzorowują szczegóły odsłuchiwanych utworów. Wśród zalet wymienia się także lepszą cyrkulację powietrza czy lekkość konstrukcji, a za wady uznaje się brak izolacji akustycznej sprawiającej, że dźwięk jest bardziej słyszany dla osób postronnych, czy zerową odporność na warunki atmosferyczne, przez co sprawdzą się one przede wszystkim w zamkniętych pomieszczeniach.
Konstrukcja, jakość wykonania
Dość jednak teorii, wróćmy do słuchawek. Te zaskakują od samego początku swoją wagą. Utrzymanie wagi poniżej 199 g to naprawdę świetny wynik, który może przełożyć się na ogromną wygodę przy dłuższych sesjach. Uwagę zwraca przede wszystkim poczucie obcowania z wytrzymałym i dopracowanym sprzętem. Muszle wykonano z aluminium, a pałąk schowano w plecionce.
Duży plus dla Sony za wybranie ekoskóry wyłącznie na górną powierzchnię pada przylegającego do głowy – intuicja podpowiada mi, że dzięki zastosowaniu bardziej „naturalnego” materiału na nausznikach i drugiej stronie pada, słuchawki dłużej zachowają stan „jak nowy” i nie dojdzie do nieprzyjemnego efektu odklejania się pseudoskórzanej tekstury od słuchawek.
Podoba mi się również to, jak rozwiązano regulację słuchawek. Nad każdą muszlą przygotowano bowiem przycisk, podnoszący ząbek umożliwiający skrócenie lub wydłużenie rozmiaru pałąka. Dzięki temu całość nie przesuwa się, więc nie trzeba się obchodzić z zestawem jak z jajkiem, żeby całość została w ustalonej przez nas pozycji.
Na każdej stronie mamy około 13 zapadek i na moje oko całość powinna być wygodna zarówno dla osób z małą, jak i większą głową. Aby całość jeszcze lepiej przylegała do głowy, muszle obracają się w osi poziomej o 180 stopni – konstrukcja nie jest jednak w żaden sposób łamana.
Ze względu na przewodowy charakter słuchawek, na muszlach znajdziemy wyłącznie dwa elementy ruchome – przycisk wyciszający mikrofon oraz sterowanie głośnością. Dzięki żebrowanej konstrukcji z łatwością idzie namierzyć wyłącznik mikrofonu, a pokrętło stawia wyraźny, przyjemny opór, co ułatwia dobranie interesującej nas głośności.
Jedyny zarzut, jaki potrafię wystosować w tym miejscu do producenta, to brak „pełnego wypasu”. W zestawie z chęcią zobaczyłbym bowiem adapter USB-C na USB-A, który ratowałby osoby z pozajmowanymi portami w laptopie lub na obudowie oraz etui chroniące słuchawki przed kurzem i ułatwiające transport.
Aplikacja Inzone Hub
O wąskim (w teorii) zakresie platform, do jakich przystosowany jest model Inzone H6 Air, niech świadczy fakt, że dedykowana aplikacja dostępna jest wyłącznie na system Windows. Na szczęście – dzięki prostej konstrukcji pozbawionej wodotrysków – nic nie stoi na przeszkodzie, aby podpiąć słuchawki do smartfona czy konsoli.
O co mi dokładnie chodzi? Za pomocą Inzone Hub możesz ustawić profil dźwiękowy, dostosować zakres dynamiczny oraz włączyć dźwięk przestrzenny dla słuchawek. W przypadku mikrofonu można natomiast włączyć kontrolę wzmocnienia, ustawić efekt lokalny oraz zmienić głośność, przy czym ostatnia opcja sprzężona jest z systemowym suwakiem.
Z oczywistych względów brak tu ustawień dotyczących redukcji szumu, personalizacji gestów i informacji o stanie akumulatora – to rasowe słuchawki dla graczy, masz je założyć i grać, a nie ustawiać, że dwa kliknięcia to zmiana utworu do przodu, a smyranie po lewej muszli – odebranie połączenia.
Na marginesie – jeżeli kiedykolwiek wcześniej korzystaliście z opcji zrobienia zdjęć swoim uszom w celu otrzymania spersonalizowanego ustawienia do przestrzennego dźwięku, to Inzone H6 Air mogą pobrać te dane z chmury i wykorzystać.
Jakość dźwięku i mikrofonu
To, co zaraz napiszę, może okazać się lekko szokujące. W końcu bardzo rzadko zdarza się, aby napisać o słuchawkach dla graczy, że są jednymi z najlepiej brzmiących zestawów, jakie przewinęły się przez recenzenckie uszy.
Musicie mi jednak uwierzyć na słowo, że dostępne pod ręką gamingowe słuchawki Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 oraz topka nausznych zestawów bezprzewodowych, czyli Sony WH-1000XM5, nie oferowały tego, co znalazłem w Inzone H6 Air.
Otwarta konstrukcja słuchawek powoduje, że dźwięk nie sprawia wrażenia zamkniętego w małej skrzynce, tylko przyjemnie znajduje swoje miejsce nieco dalej od uszu. W ten sposób rozbudowane kompozycje wypełnione instrumentami nabrały głębi, jakiej nie spodziewałem się usłyszeć ze słuchawek, które mają błyszczeć przede wszystkim podczas grania.
Oczywiście otwarta konstrukcja to tylko jedna ze składowych sukcesu słuchawek. Drugim, równie ważnym elementem, jest zastosowany przetwornik. Tutaj Sony naprawdę zaszalało i zdecydowało się na wykorzystanie elementów używanych do produkcji modelu MDR-MV1 – otwartych słuchawek studyjnych, których cena przekracza 1700 złotych.
Nie dziwię się sobie zatem ani trochę, że po odsłuchaniu kilku utworów w formie benchmarku, skończyłem na sprawdzaniu całej lokalnej biblioteczki w formacie FLAC. Nagle heavy metal zyskał nieznaną mi wcześniej warstwę głębi niezwiązaną z podbijaniem niskich tonów, a zimna elektronika wybrzmiewa jeszcze bardziej precyzyjnie.
Na domyślnych ustawieniach equalizera bas nie rozsadza czaszki, wokale nie próbują ukraść dla siebie całego pasma, a instrumenty rejestrowane w górnym zakresie skali stanowią dla IZONE H6 Air równie ważny element całej układanki, jak cała reszta.
Żeby skraść serca graczy trzeba jednak czegoś więcej, niż świetnie radzić sobie z muzyką – i nie muszę chyba zaznaczać konkretnie, o co chodzi. Granie na tych słuchawkach to czysta przyjemność.
Gwizd turbo i koła pracujące pod kostką brukową brzmią, jakbym faktycznie siedział w nowym Lamborghini, a nie przed biurkiem z odpalonym Grid Autosport. Fani FPS-ów docenią natomiast dedykowane tryby podbijające odpowiednie częstotliwości i spersonalizowany dźwięk przestrzenny, dzięki którym namierzenie tego, skąd dobiegł strzał w sieciowych rozgrywkach, nie musi odbywać się wyłącznie za pomocą minimapy.
Żadnych zastrzeżeń nie mam również do mikrofonu. Elastyczna końcówka pomaga w dobraniu idealnej odległości od ust – warto jednak mieć na uwadze fakt, że długość całego mikrofonu sprawia, że ten raczej nie znajdzie się na ich środku. Jakość nagrań zarówno na „czysto”, jak i z hałasem wywołanym klikaniem myszką i wciskaniem klawiszy klawiatury, możecie sprawdzić poniżej:
Komfort i wygoda użytkowania
Na to wszystko nakłada się wygoda używania, która jest dla mnie aż niemożliwa do pojęcia. Częściową zasługą takiego stanu rzeczy jest z pewnością waga. Wymienione wyżej Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 ważą 321 g, a testowane przeze mnie niedawno Beyerdynamic MMX 150 Wireless, które uznałem wtedy za komfort wysokiej klasy – 336 g.
Żeby nie było, że niesprawiedliwie porównuję urządzenia, które muszą mieć w sobie dodatkowo akumulatory o sensownej pojemności, sprawdzałem również modele przewodowe różnych producentów i okazuje się, że nie każda przewodowa konstrukcja takich gabarytów może pochwalić się masą własną rzędu 199 g.
Gramy w konstrukcji to oczywiście tylko jedna z części składowych komfortu i tak się fortunnie składa, że pozostałe elementy trafiają perfekcyjnie na swoje miejsce jak w puzzlach. Przy zakładaniu czuć, że elastyczna konstrukcja dopasowuje się do naszej głowy, a lekki pałąk ani myśli napierać nam na czubek głowy.
Mając możliwość spędzania w słuchawkach sporo czasu nie miało znaczenia, czy sesja trwała 3 godziny, czy może przypadkiem założyłem je na 8 godzin w biurze, a później zabrałem ze sobą przed konsolę na kolejne kilka godzin w Gran Turismo 7 i Returnala.
W tych słuchawkach nie da się odczuwać dyskomfortu – chyba, że założycie je do góry nogami.
Podsumowanie
Nie można skrytykować samochodu spalinowego za to, że nie ma dwóch kółek jak motocykl i nie ładuje się z gniazdka w domu jak elektryk. Tak samo nie mogę wśród minusów Sony Inzone H6 Air wskazać, że jest to przewodowy zestaw o otwartej konstrukcji – taki był zamysł producenta i „wylewanie się” dźwięku na otoczenie i potrzeba stosowania przejściówki USB-C do niektórych urządzeń jest po prostu wpisana w charakter urządzenia.
Wspominam o tym dlatego, że sprzęt ten nie dał mi absolutnie żadnego powodu, abym nie uznał go za zestaw plasujący się jako jeden z najlepszy, jeżeli nie najlepszy wybór dla graczy w tej cenie. Wspaniała jakość dźwięku, wynikająca z podzespołów stosowanych w prawie dwa razy droższych rozwiązaniach, połączona z lekką konstrukcja sprawiającą, że nie da się zmęczyć w tych słuchawkach – i to wszystko bez przekraczania czterocyfrowej kwoty na zakup.
Gdybym miał do czegoś się przyczepić, to jedynie do faktu, że szybki montaż mikrofonu bez zdejmowania słuchawek wymaga wprawy i z chęcią zobaczyłbym w pudełku futerał, który ograniczyłby możliwość kurzenia się sprzętu na biurku i zabezpieczył sprzęt w transporcie.
Może się bowiem wydawać w teorii, że Inzone H6 Air sprawdzą się jedynie w męskiej jaskini, gdzie nikomu nie będzie przeszkadzała otwarta konstrukcja. W praktyce jestem w stanie sobie wyobrazić stosowanie ich w biurze czy na zewnątrz – po prostu nie wolno ulec pokusie słuchania muzyki na cały regulator.
Co tu więcej powiedzieć – chyba tylko tyle, że nigdy wcześniej nie oddawałem sprzętu audio po testach z takim żalem.
Sony Inzone H6 Air
