Recenzja Microsoft Surface Laptop 7. Snapdragon daje radę, ale…

Microsoft Surface Laptop 7 jest promowany jako doskonały komputer do pracy. Sprawdziłem, czy rzeczywiście na to zasługuje. Po trzech spędzonych z nim tygodniach wiem już, że nie brakuje mu mocnych argumentów przemawiających na jego korzyść. Nie wszystko jest jednak idealne…

Microsoft Surface Laptop 7 był moim narzędziem pracy przez 3 tygodnie. Oto wnioski

Na trzy tygodnie zostawiłem swojego Zenbooka w spokoju i zaprzągłem do pracy to cacko. Microsoft Surface Laptop 7 obiecywał sporo – głównie za sprawą dotykowego wyświetlacza o proporcjach 3:2, 12-rdzeniowego Snapdragona na pokładzie oraz akumulatora o całkiem sporej pojemności.

Po tym czasie wiem, że nie zamieniłbym na niego swojego laptopa, ale to wcale nie znaczy, że jest to zły sprzęt do pracy. Zaraz Ci wszystko wyjaśnię, ale na dobry początek, klasycznie…

Specyfikacja Microsoft Surface Laptop 7:

• błyszczący wyświetlacz dotykowy o przekątnej 15 cali i proporcjach 3:2, rozdzielczości 2496×1664 piksele, częstotliwości odświeżania do 120 Hz i jasności 600 nitów, z certyfikatem HDR (Dolby Vision),
• 12-rdzeniowy/12-wątkowy procesor Qualcomm Snapdragon X Elite (X1E-80-100) o częstotliwości taktowania 3,4 GHz (4 GHz w trybie turbo) z 42 MB cache; zintegrowany układ graficzny Adreno X1-85,
• 16 GB RAM typu LPDDR5X,
• SSD o pojemności 256 GB,
• system operacyjny Windows 11 Pro,
• podświetlana klawiatura w białej barwie, z regulacją jasności,
• głośniki Omnisonic,
• 2 mikrofony,
• łączność Wi-Fi 7 i Bluetooth 5.4,
• 2 porty Thunderbolt 4 (USB-C), 1 port USB-A 3.1, 1 port mini jack, 1 port Surface Connect, czytnik kart pamięci SD,
• litowo-jonowy akumulator o pojemności 58 Wh,
• kamerka 2 Mpix (Full HD),
• wymiary 329 x 239 x 18 mm,
• waga 1,66 kg.

Jedna uwaga: ja akurat miałem okazję przetestować przeznaczony wyłącznie na rynek brytyjski model oznaczony jako ZHP-00004, ale bliźniaczy model ZHG-00009 (z europejskim układem klawiatury) można kupić w Polsce za 5999 złotych. Dostępne są także modele z ekranami 13 i 13,8 cala, jak również inne konfiguracje pamięciowe.

W pudełku – poza samym laptopem – odnajdziemy jedynie ładowarkę o mocy 65 W i przewód ze złączem Surface Connect, no i papiery. Pomimo dotykowego ekranu rysik nie jest częścią zestawu (i tu od razu warto zaznaczyć, że jest tak nie bez powodu, bo opisywany laptop nie obsługuje wprowadzania treści za pomocą piórek).

Pozostając przy temacie pudełka chciałbym jeszcze pochwalić Microsoft za eko-minimalizm. Laptop dotarł do mnie w szarym pudełku bez nadruków, a wnętrze jest wolne od styropianu, folii i innych elementów z tworzywa sztucznego.

Wygląd i jakość wykonania

Microsoft Surface Laptop 7 nie jest ani najlżejszym, ani najsmuklejszym 15-calowcem na rynku. Przy wadze na poziomie 1,66 kg i grubości wynoszącej 18 mm nie można mu jednak zbyt wiele zarzucić pod względem mobilności. Trzymanie go na kolanach jest całkowicie wygodne; zabierałem go też ze sobą do pracy poza domem i w tym przypadku również transport nie stanowił większego problemu.

Szkoda jednak, że pomimo stosunkowo dużej przestrzeni, producent postawił na bardzo ubogi zestaw portów. Po lewej stronie mamy trzy gniazda USB (dwa w wersji C i jeden w wersji A) oraz złącze słuchawkowe, a po prawej jedynie slot na karty pamięci oraz wspomniany już port Surface Connect.

Najbardziej brakuje mi tradycyjnego gniazda HDMI, które pozwoliłoby na podłączenie większości monitorów (sytuację ratuje port USB-C, obsługujący standard DisplayPort 1.4a, ale nie w moim przypadku). Nie jest natomiast dla mnie problemem brak portu Ethernet (RJ-45), ale zdaję sobie sprawę z tego, że dla części osób może być. Na szczęście można skorzystać z szybkiego połączenia bezprzewodowego, realizowanego przez Wi-Fi 7. Całość uzupełnia moduł Bluetooth 5.4.

Ogólnie rzecz biorąc, wygląd Surface’a jest maksymalnie stonowany (klapę zdobi jedynie lustrzane logo Microsoftu, które również należy do minimalistycznych), żeby nie powiedzieć… nijaki. I absolutnie nie uważam tego za minus – z pewnością jednak nie jest to sprzęt dla kogoś, kto lubi wyróżniać się w tłumie.

Nie mam też żadnych uwag, jeśli chodzi o jakość wykonania. Powiedziałbym wręcz, że w tym aspekcie Microsoft zasługuje na miejsce w topce. Spasowanie elementów jest doskonałe, nic nie trzeszczy pod naciskiem i można poczuć, że ma się do czynienia ze sprzętem klasy premium.

Także zawias działa wyśmienicie i stabilnie utrzymuje ekran na żądanym stopniu pochylenia – jedyne co, to wymaga przyłożenia siły przy otwieraniu – tym bardziej, że producent nie zdecydował się na żadne wycięcie ułatwiające rozłączenie dwóch części komputera.

No dobrze, otworzyliśmy laptopa i co dalej…?

Ekran to duży plus (i duży minus) tego laptopa

Nie jestem miłośnikiem błyszczących ekranów, szczególnie w sprzęcie, którego przeznaczeniem ma być praca. Microsoft Surface Laptop 7 nie zmienił mojego zdania i z tego jednego powodu trudno mi tak z ręką na sercu polecić ten model osobom poszukującym przenośnego komputera do oddawania się zawodowym obowiązkom. No chyba że robi się to wyłącznie w miejscach, w których nie występuje ryzyko odbijania się światła. Sytuację ratuje trochę stosunkowo wysoki poziom jasności (do 600 nitów), ale naprzeciwko okna czy lampy i tak widoczność nie jest doskonała.

Szkoda, bo poza tą jedną kwestią wyświetlacz w tym laptopie jest świetny. Panel o przekątnej 15 cali i formacie 3:2 zapewnia dużą przestrzeń roboczą, a rozdzielczość 2496×1664 piksele pozwala ją efektywnie wykorzystać. Da się naprawdę wygodnie pracować na dwóch oknach umieszczonych obok siebie.

No właśnie, proporcje 3:2 są bardziej kwadratowe niż w typowych laptopach o formacie 16:9 lub 16:10. To sprzyja efektywnej pracy, ale już mniej sprawdza się przy oglądaniu filmów – czarne pasy u góry i na dole są całkiem spore. Tymczasem…

Dzięki częstotliwości odświeżania sięgającej 120 Hz także do dynamiki obrazu trudno mieć większe zastrzeżenia, a przysłowiową wisienką na torcie jest obsługa HDR w formacie Dolby Vision. Mówiąc po ludzku: kontrast i kolory też stoją na wysokim poziomie.

To jednak, co z mojej perspektywy jest tu najciekawsze, to fakt, że wyświetlacz jest dotykowy. Do tej pory nie miałem okazji korzystać z tak dużego panelu dotykowego przez tak długi okres i byłem ciekawy, jak to rozwiązanie sprawdzi się w praktyce. Otóż: sprawdza się doskonale – szalenie poprawia to komfort codziennego korzystania z laptopa i pozytywnie wpływa na kwestię produktywności. Szczególnie że reakcja na dotyk jest pierwszorzędna.

Jedno warto podkreślić – chociaż jest to laptop z ekranem dotykowym, nie należy on do kategorii 2-w-1. Innymi słowy: nie zrobisz sobie z niego tabletu. A to dlatego, że zawias nie pozwala na obrót o 360 stopni. Ba, nie osiąga nawet 180 stopni (więc w żaden sposób nie ułożysz ekranu na płasko) – opór wyczuwa się w okolicach 135 stopni.

Klawiatura i touchpad

Klawiatura to kolejny atut tego laptopa. Jest naprawdę wygodna – pomimo że (że tak ze staropolskiego rzeknę) feeling jest zupełnie inny niż w preferowanych przeze mnie klawiaturach Lenovo i (zaraz za nimi) Asusa, pisze się na niej nieprzeciętnie dobrze. Klawisze sprawiają wrażenie miękkich (ale nie ZA miękkich), dzięki czemu możliwe jest szybkie wprowadzanie znaków bez większego wysiłku.

Osobiście miałem jedynie pewien problem z prawym Altem – regularnie przytrafiał mi się brak polskiego znaku, ale myślę, że to mimo wszystko kwestia przyzwyczajenia.

W formie ciekawostki sprawdziłem tempo pisania w 10fastfingers. Na moim Zenbooku osiągnąłem 105 słów na minutę z dokładnością 99,81%. Na laptopie Microsoftu natomiast 93 słowa na minutę z dokładnością 97,49% – wynika to z tego nieszczęsnego prawego klawisz Alt, przez który musiałem poprawiać słowa. Gdy zrezygnowałem z takiej korekty wykręciłem 101 słów na minutę z dokładnością 96,36%.

Klawiatura oferuje również białe podświetlenie, które ułatwia pracę po zmroku. Fajnie też, że intensywność świecenia można regulować w zakresie trzech stopni.

W 15-calowcu oczekiwałbym jednak, że klawiatura będzie pełnowymiarowa, to znaczy, że nie zabraknie sekcji numerycznej, która w laptopie do pracy bywa szczególnie przydatna. Niemniej rozumiem, że w przypadku tego modelu trzeba by iść na pewne kompromisy, żeby ją zmieścić (po pierwsze dlatego, że przekątna wynosi równe 15 cali, a nie 15,6 cala, a po drugie z powodu proporcji 3:2, przez które szerokość jest tylko trochę większa niż w typowym laptopie 14-calowym).

Klawiatura daje też szybki dostęp do najważniejszych funkcji multimedialnych. Klawisze F1-F12 pełnią podwójne role (wraz z klawiszem Fn mogą służyć między innymi do regulacji głośności i jasności ekranu). Nie zabrakło też klawisza Copilot, aktywującego sztuczną inteligencję Microsoftu.

Nie do końca za to przekonuje mnie przycisk zasilający – lokalizacja między F12 a Delete jest jeszcze akceptowalna (zresztą, tak samo mam w Zenbooku, z którego korzystam na co dzień), ale fakt, że wciska się go tak samo delikatnie jak pozostałe klawisze, to coś, co moim zdaniem jest do poprawy. W Asusie ma nie tylko inną fakturę, ale też stawia zdecydowanie większy opór, co eliminuje ryzyko przypadkowego wciśnięcia. W testowanym modelu zaś zdarzyło mi się niechcący wygasić system.

Żeby zakończyć tę sekcję jakoś pozytywnie, wspomnę jeszcze w kilku słowach o touchpadzie, który jest jak najbardziej poprawny. Jest wystarczająco duży, by korzystało się z niego wygodnie, centralne ułożenie sprzyja ergonomii, a czułość oceniłbym jako nienaganną. Dobrze też działa obsługa gestów.

Kamerka, mikrofony, głośniki i biometria

Ekran w modelu Surface Laptop 7 jest otoczony wyjątkowo smukłą ramką, ale Microsoftowi udało się zmieścić w jej górnej części kamerkę do wideorozmów. I to nie byle jaką, bo umożliwiającą rejestrowanie obrazu w rozdzielczości Full HD (w 30 klatkach na sekundę). Jakość jest jak najbardziej zadowalająca, dzięki czemu spotkania online i wideokonferencje mogą odbywać się w bardzo komfortowych warunkach. (Szczególnie że mikrofony trzymają poziom kamerki).

Kamerka umożliwia również skorzystanie z funkcji rozpoznawania twarzy poprzez Windows Hello – jest to jedyna dostępna forma zabezpieczeń biometrycznych, jako że producent nie zdecydował się na wyposażenie laptopa w skaner linii papilarnych. Trochę szkoda, bo osobiście preferuję właśnie ten sposób logowania. Z rozpoznawania twarzy nie korzystałem zbyt wiele razy, ale ani razu nie uświadczyłem problemów.

Kamerka omówiona, mikrofon także, a jak spisują się głośniki? Ano całkiem przyzwoicie. Nikogo raczej nie zachwycą, ale pozwalają komfortowo oglądać filmy, prowadzić wideorozmowy czy też słuchać podcastów. Przy muzyce ewidentnie brakuje im mocy i rozpiętości, ale jeśli po prostu w tle ma sobie lecieć radio – będzie Pan… lubi Pani… będziecie Państwo zadowoleni.

Wypada podkreślić też to, że głośniki są dość… głośne. Pozwala to z powodzeniem korzystać z laptopa na przykład podczas oddawania się domowym porządkom.

Snapdragon na pokładzie. Jak działa?

Sercem laptopa jest procesor Qualcomm Snapdragon X Elite z 12 rdzeniami o częstotliwości taktowania 3,4 GHz. W codziennych zastosowaniach radzi sobie wyśmienicie – nie doświadczyłem żadnych spadków wydajności podczas normalnej pracy ani też w nieco bardziej wymagających zadaniach.

Qualcomm Snapdragon X Elite to układ, który poza procesorem głównym zawiera również jednostkę graficzną Adreno X1-85. To jeden z najmocniejszych modułów w ofercie tego producenta, ale i tak nie należy się po nim spodziewać zbyt wiele. Raczej zapomnij o grach, chyba że zadowalają Cię te przeglądarkowe. Nie ma też co liczyć na błyskawiczne renderowanie treści w programach graficznych – nie to było tutaj priorytetem.

Żebyśmy mieli jasność – nie jest to demon prędkości i czasem musi pomyśleć trochę dłużej, ale nie jest to poziom, który odbierałby przyjemność z codziennego użytkowania.

Poddałem go też serii testów w popularnych benchmarkach. Oto wyniki, jakie udało mu się wykręcić:

• 3DMark:
  • Fire Strike: 5708
  • Fire Strike Extreme: 2742
  • Fire Strike Ultra: 1499
  • Night Raid: 24705
  • Solar Bay: 10608
  • Solar Bay Extreme: 1111
  • Steel Nomad: 500
  • Steel Nomad Light: 2026
  • Storage Benchmark: 908
  • Time Spy: 1864
  • Time Spy Extreme: 900
  • Wild Life: 16859
  • Wild Life Extreme: 5897
• Cinebench:
  • CPU Single-Core: 42
  • CPU Multi-Core: 651
• Geekbench:
  • CPU Single-Core: 2358
  • CPU Multi-Core: 12280
  • GPU OpenCL: 18725
• CrystalDiskMark:
  • Odczyt: do 3809,87 MB/s
  • Zapis: do 632,52 MB/s

W kontekście działania warto podkreślić, że Snapdragon to seria procesorów bazujących na architekturze ARM (a nie x86, jak ma to miejsce w przypadku jednostek z rodziny Intel Core czy AMD Ryzen). Z tego względu może dochodzić do braku kompatybilności z niektórymi programami. Jeśli korzystasz z jakichś specjalistycznych lub niszowych aplikacji – upewnij się, że mają wersje przeznaczone na ARM. Braków pod tym względem jest coraz mniej, ale jednak czasem się zdarzają.

Większy problem niż konkretne oprogramowanie mogą sprawiać sterowniki niektórych urządzeń peryferyjnych, a w szczególności drukarek – to także warto sprawdzić przed zakupem.

Na uwagę zasługuje również nienaganna kultura pracy. Laptop, nawet pod większym obciążeniem, jest ultracichy i praktycznie w ogóle się nie nagrzewa (trzeba mu zaserwować naprawdę duże obciążenie, aby nabrał nieco ciepła – najszybciej w strefie klawiszy pod prawą dłonią). Kawał dobrej roboty!

Czas pracy

Procesory z rodziny Snapdragon słyną nie tylko z niezłej wydajności, ale też nieprzeciętnej energooszczędności. Microsoft Surface Laptop 7 stanowi potwierdzenie tej tezy. Został wyposażony w akumulator o pojemności 58 Wh, którą trudno byłoby raczej określić mianem imponującej, ale potrafi z niej naprawdę sporo wycisnąć.

Podczas normalnego użytkowania spokojnie wytrzymuje od 8 do 12 godzin. Przy moim typowym, 8-godzinnym dniu pracy, w którym dominuje wykorzystanie przeglądarki i edytora tekstu, a do tego dochodzi trochę obróbki grafiki, energii zwykle zaczynało brakować dopiero w połowie, a czasem i pod koniec drugiej dniówki, więc czas pracy zdecydowanie można nazwać zadowalającym.

Na ładowanie przy użyciu 65-watowego zasilacza trzeba natomiast zarezerwować około 2 godziny.

Podsumowanie

Microsoft Surface Laptop 7 to udany i godny polecenia sprzęt. Ma wygodną klawiaturę i świetny ekran dotykowy, oferuje przyzwoitą wydajność i nienaganną kulturę pracy, jest doskonale wykonany i – wszystko wskazuje na to, że – solidny.

Jest również przystosowany do Wi-Fi 7, ale w kontekście łączności przewodowej mógłby oferować nieco więcej. Szczególnie że ma to być laptop do pracy. Z tego samego względu przydałby się skaner linii papilarnych, ale jest przynajmniej dobrze działające rozpoznawanie twarzy.

Dla zdalnych pracowników nie bez znaczenia może być również wysoka jakość wideorozmów, zapewniana przez dobrą kamerkę i niezłe mikrofony. Dużym plusem jest także czas pracy spokojnie przekraczający typową dniówkę.

Poza pracą dobrze może sprawdzić się też jako laptop do oglądania filmów, ale ze względu na błyszczący ekran raczej na kanapie pod kocykiem niż w ogródku. Zadowoleni mogą być z niego również studenci, choć – ponownie – raczej wtedy, gdy szukają sprzętu do nadrabiania zaległości w późnych godzinach nocnych niż cyfrowego notatnika na wykłady.

Dla mnie dyskwalifikują go dwa minusy: brak portu HDMI oraz błyszcząca powłoka ekranu. Jeśli jedno i drugie nie stanowi dla Ciebie problemu, Microsoft Surface Laptop 7 może okazać się strzałem w dziesiątkę. Chociaż wcale nie jestem przekonany, czy w tym budżecie nie uda Ci się znaleźć czegoś lepszego.